مارموزت کوتوله (Pygmy Marmoset) که به «میمون انگشتی» نیز شهرت دارد، عنوان کوچکترین نخستیسان جهان را یدک میکشد. این گونه خاص از میمونها با ابعاد خیرهکننده خود که گاهی به اندازه یک موز میرسد، همواره مورد توجه علاقهمندان به حیات وحش و رسانهها قرار گرفته است. جذابیت بیاندازه این موجودات کوچک نه تنها به خاطر جثه مینیاتوریشان است، بلکه ویژگیهای رفتاری و زیستی منحصر به فرد آنها نیز بر این جذابیت میافزاید.
مارموزت کوتوله: کوچکترین نخستی جهان
این میمونهای کوچک در دو گونه اصلی شناسایی شدهاند: مارموزت کوتوله شمالی (Cebuella pygmaea) و مارموزت کوتوله شرقی (Cebuella niveiventris). قد آنها بین ۱۲ تا ۱۶ سانتیمتر متغیر است و وزنشان تنها ۸۵ تا ۱۴۰ گرم خواهد بود. این جثه بسیار کوچک باعث شده است تا این میمونهای کوتوله به یکی از بامزهترین ساکنان جنگلهای آمازون تبدیل شوند. بدن آنها پوشیده از موهایی به رنگ نارنجی-قهوهای با طرحهای راهراه است که به آن «رنگآمیزی آگوتی» میگویند و دم بلندشان که معمولاً از طول بدنشان بیشتر است، به آنها در حفظ تعادل هنگام حرکت سریع در میان شاخ و برگ درختان کمک شایانی میکند.
زیستگاه و سبک زندگی مارموزت کوتوله
زیستگاه اصلی مارموزت کوتوله، حوزه وسیع رودخانه آمازون است که کشورهای برزیل، اکوادور، کلمبیا، بولیوی و پرو را در بر میگیرد. این نخستیسانان کوچک بیشتر در جنگلهای انبوه نزدیک به کناره رودخانهها سکونت دارند و در لایههای زیرین و متراکم پوشش گیاهی به فعالیت میپردازند. چابکی و مهارت بالای آنها در حرکت بین درختان، از خصوصیات بارز این گونه است. مارموزتهای کوتوله برای برقراری ارتباط با یکدیگر از صداهای متنوع و بلندی استفاده میکنند. این صداها به آنها کمک میکند تا در میان انبوه درختان و پوشش گیاهی متراکم، همدیگر را پیدا کرده و از موقعیت یکدیگر باخبر شوند.
رژیم غذایی خاص و تطابقهای منحصر به فرد مارموزتهای کوتوله
تغذیه مارموزت کوتوله بسیار تخصصی است؛ آنها عمدتاً از صمغ درختان تغذیه میکنند. برای دسترسی به این منبع غذایی حیاتی، این میمونها دارای دندانهای جلویی ویژهای هستند که به آنها امکان میدهد سوراخهایی در تنه درختان ایجاد کرده و به صمغ یا شیره آن دسترسی پیدا کنند. صمغ درختان منبع مهمی از کربوهیدراتها و مواد معدنی برای این میمونهای کوچک است. علاوه بر صمغ، رژیم غذایی آنها شامل حشرات کوچک و برخی میوهها نیز میشود که تنوع غذایی و پروتئین مورد نیازشان را تامین میکند.
ساختار اجتماعی و چالشهای بقای مارموزت کوتوله
مارموزت کوتوله حیواناتی اجتماعی هستند و در گروههای خانوادگی زندگی میکنند که معمولاً از حداکثر ۹ عضو تشکیل شده و شامل یک جفت مولد و فرزندانشان میشود. در این ساختار اجتماعی، مراقبت از نوزادان وظیفهای مشترک است؛ پدر و خواهر و برادرهای بزرگتر نقش مهمی در نگهداری و حمل نوزادان بر عهده دارند. دوران بارداری در حدود ۴.۵ ماه است و ماده معمولاً دوقلو به دنیا میآورد. نوزادان در حدود سه ماهگی از شیر گرفته میشوند، اما ممکن است تا دو سالگی نیز در کنار والدین خود بمانند.
به دلیل جثه بسیار کوچکشان، این میمونها طعمههای آسانی برای شکارچیانی چون عقابها، شاهینها و مارها هستند. زندگی گروهی به آنها کمک میکند تا با افزایش تعداد چشمان بیدار، بهتر از خطرات احتمالی آگاه شوند. با این حال، مارموزت کوتوله با چالشهای جدی برای بقا مواجه است:
تخریب زیستگاه: جنگلزدایی گسترده برای استخراج معادن، نفت و ایجاد مزارع نخل روغنی، بزرگترین تهدید برای بقای آنها محسوب میشود. این عوامل منجر به کاهش کیفیت و وسعت زیستگاههای طبیعی آنها شده است.
شکار و تجارت غیرقانونی: این میمونهای بامزه به دلیل ظاهر جذابشان، برای تجارت غیرقانونی حیوانات خانگی شکار میشوند که فشار مضاعفی بر جمعیت آنها وارد میکند.
اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) هر دو گونه مارموزت کوتوله را در فهرست «آسیبپذیر در برابر انقراض» قرار داده است. بر اساس برآوردها، جمعیت مارموزت کوتوله شمالی در سه نسل اخیر حدود ۳۰ درصد کاهش یافته که نیازمند توجه و اقدامات حفاظتی فوری برای تضمین آینده این کوچکترین میمون جهان است.
مطالب مرتبط
- بلالوک؛ گنجینه شفابخش زاگرس ایلام که به جنگ دردهای قولنج میرود
- کیلیان امباپه با ۴۰۰ گل تاریخسازی کرد؛ رکوردی خیرهکننده زودتر از مسی و رونالدو
- حمایت از ۱۳ جانباخته منابع طبیعی با اجرای رسمی آییننامه فداکار خدمت آغاز شد
- حمایت از ۱۳ جانباخته منابع طبیعی با اجرای رسمی آییننامه فداکار خدمت آغاز شد
سلام، من هدیه مومنی هستم؛ ۲۹ ساله و عضو تیم تحریریه در مجله اینترنتی جیجا. با علاقه به خبرهای روز و رسانههای دیجیتال فعالیت میکنم و تلاش دارم محتوایی تازه، دقیق و قابل اعتماد برای مخاطبان ارائه کنم.
